WAAR JAZZ EN FUNK SAMENKOMEN. GEWELDIGE ODE AAN NILE RODGERS

21 oktober 2019

JAZZ (en FUNK) IT UP! met een ode aan NILE RODGERS!

Nile Rodgers, held van Chic met Le Freak en (bijvoorbeeld) Everybody Dance. Schrijver van tophits als Let’s Dance (Bowie), Like A Virgin (Madonna) en (om maar wat te noemen) Upside Down (Diana Ross),- ja, die Nile Rodgers heeft een eerbetoon gekregen waar hij blij mee kan zijn.  Erwin Dorrius heeft met zijn band het publiek al dansend in vervoering gebracht. Emmy van Dijk en Joyce Pietrzak lieten horen en zien hoe leuk zingen kan zijn. Zonder Tamara Heijnis, maar mèt een fantastische blazerssectie (Libbe Oosterman, Stanley Medema en Danielle Gombert) werd het publiek getrakteerd op (misschien wel) de meest toegankelijke vorm van Jazz. Funk zet al een paar generaties in beweging en zal dat (denk ik) blijven doen. Is Funk gemakkelijk? Nee bepaald niet! Je hebt er een hele goede drummer voor nodig (Bennie Top) en een strakke gitarist die niet te beroerd moet zijn voor een vette solo (bedankt Jeffrey Smith!) Waarom noem ik al die namen? Omdat ze het verdiend hebben in het zonnetje te worden gezet!

Twee moet ik nog noemen. Paul Bergman verving de zieke Robin Eenkhoorn alsof hij al jarenlang met deze band speelt. Ik heb Paul al in meerdere formaties zien spelen en elke keer verwonder ik me over zijn veelzijdigheid.

Als laatste wil ik extra aandacht vragen voor Wytze van der Meer. Als Wytze bast, dan lijkt het net alsof hij meer vingers heeft dan andere mensen. En hij heeft het domweg in die vingers zitten. Als ik Wytze zie en hoor spelen, dan vergeet ik Gary Thain en doet Jaco Pastorius even niet meer mee. Zelfs Charles Mingus hoeft even niet meer. Misschien is Wytze wel de nieuwe Stanley Clarke!

Het was een geweldige middag!

Geert van Everdink

De foto’s van dit spetterende concert zijn gemaakt door Gitta Overmaat. Zie verder op deze site.

terug
Spring naar toolbar